नयाँ दिल्ली: बलिउडको प्रारम्भिक दिनहरूमा यसलाई निर्माण गर्न धेरै मानिसहरूले योगदान दिए, जुन पछि कलाकारहरूले पनि पालन गरे। यस्तै एउटा नाम हो भगवान दादा। चलचित्र उद्योगका प्रथम नृत्य तथा एक्सन स्टार भगवान दादालाई चलचित्र उद्योगका भगवान भनिन्थ्यो। १ अगस्त १९१३ मा जन्मिएका भगवान दादाको पूरा नाम भगवान आभाजी पालव थियो। भगवानदादाले शुरुका दिनमा मजदुरी गरेर गुजारा चलाउँथे। पछि फिल्मप्रतिको लगावका कारण उनी अभिनेता बने। उनको नृत्य शैली आजसम्म नक्कल गरिएको छ। भगवान दादाले मौन सिनेमाको युगमा फिल्म क्रिमिनलबाट डेब्यु गरेका थिए। उनको पहिलो बोलचाल फिल्म सन् १९३४ मा हिम्मत-ए-मर्दा थियो। यस फिल्ममा उनीसँगै ललिता पवार देखिएकी थिइन्। भगवान दादाले एकपछि अर्को धेरै हिट फिल्म दिए। भनिन्छ कि उनी शेभरलेट कारको शौकीन थिए र नवीनतम डिजाइनका सात कार थिए। उनी हरेक दिन नयाँ कारमा सेटमा जान्थे। उनी हलिउड अभिनेता डगलस फेयरबैंकका प्रशंसक थिए। उनी कुनै बडी डबल बिना नै आफ्नै स्टन्टहरू गर्थे, जसका कारण उनको स्टन्टहरू वास्तविक देखिन्थे। राज कपूर उनलाई इण्डियन डगलस भनेर बोल्थे।

भगवान दादा पनि एक अद्भुत नर्तक थिए। उनको डान्स स्टेप्सलाई अमिताभ बच्चन, गोविन्दा र मिथुनले पनि पछ्याइदिए। फिल्ममा काम गर्दै गर्दा उनले मेकिङ पनि सिके। सन् १९३१ देखि १९९६ सम्म अर्थात् करिब ६५ वर्षसम्म उनले अभिनेता, निर्देशक र हास्य कलाकारको भूमिकामा काम गरे। भगवान दादाले निर्देशन गरेको पहिलो फिल्म ‘बहादुर किसान’ थियो। यसै क्रममा उनले तमिल फिल्म ‘वाना मोहिनी’ निर्देशन गरे, जुन हलिउड फिल्म ‘डोरोथी लामोर’को रिमेक हो, जुन भारतीय सिनेमाको इतिहासमा महत्वपूर्ण फिल्म हो। भगवान दादाले राज कपूरको सल्लाहमा अलबेला बनाएका थिए। फिल्म हिट भयो। तर एउटा फिल्म आर्शले उनलाई भुइँमा ल्यायो। त्यो फिल्म थियो किप लाफिङ। उनले यो फिल्मका लागि सबै कुरा दाउमा लगाएका थिए। फिल्मका नायक थिए अभिनेता किशोर कुमार। तर भनिन्छ, किशोर कुमारले यति धेरै तामझाम देखाए कि फिल्म बन्द गर्नुपर्‍यो र दादाको बंगला र कार बेचियो। आर्थिक अभावका कारण दादाले मुम्बईको मोहल्ला बस्नुपरेको थियो। उनले चलचित्रमा स–साना भूमिका खेले। ४ फरवरी २००२ मा उनको हृदयघातको कारण मृत्यु भयो।