भाग- 1                               गोरे बिजुवा थान सजाएर सेतो जामापगरी लाएर चिन्ता बसिरहेछ। एकजना रहस्यमय, आदरणीय, अलौकिक शक्तिका मालिक उनी गलामा ससाना घण्टी, रुद्राक्षका मालाहरू लगाएका थिए। शिरमा

केही हल्लाले हल्लाएको छ मैदानलाई नै। खासमा एक कान दुई कान मैदान हुनुले खोल्चा, झोडा, भस्मे, धुरा, खेत, गैरी, पाखा, पखेरु सबै ढाकेको छ। भनौँ भने

मैले रुनु हुन्न मैले हार्नु हुन्न आधीबेरी आए पनि म ढल्नु हुन्न म छोरा हुँ मर्द मोरा हुँ। मैले घर छोड्ने अनि छानो जोड्ने आशामा परिवार

कहिले काहीं मन्द हावामा सुस्तरी हल्लिने रूखका हॉंगाहरू जस्तै हुन्छ विचार| भित्र कतै लुकेर बसेको कविताको एउटा अज्ञात साधक जब मैले मात्र सुन्ने गरी राड़गड़ाउन थाल्छ

      साहित्य, समाज, समय र मान्छे बुझेपछि मात्रै हो जीवनको जटिलता बुझ्ने| त्यस जटिलतामा अभाव, अपुग, गरीबी, प्रविधिको प्रभाव, सत्ताबाट हुने शोषण, दमन, वातावरण र पर्यावरणका

गान्तोक। ‘हिन्दी साहित्य सेवा समिति’ सिक्किमकी संयोजिका रूपा तामाङको तत्परतामा गान्तोक एमजी मार्गस्थित एक होटलमा सभा सम्पन्न भयो। सभामा सिक्किम सरकारद्वारा आयोजन हुनलागेको दुई दिवसीय “रिड