यस वर्षको अन्त्यसम्ममा भारतमा फाइभजी (5G) नेटवर्क शुरु हुनसक्छ। फाइभजी आउनुअघि नै सिक्सजी (सिक्सजी) को चर्चा शुरु भइसकेको छ। भर्खरै, नोकिया सीईओ पेक्का लुन्डबर्गले सिक्सजीको बारेमा ठूलो भविष्यवाणी गरेका छन्। लुन्डबर्गले सन् २०३० सम्ममा व्यावसायिक बजारमा ६जी लन्च हुने विश्वास व्यक्त गरेका छन्। उनले सिक्सजी मात्र नभई स्मार्टफोनको भविष्यका बारेमा पनि ठूलो घोषणा गरेका छन्। पेक्का लुन्डबर्गको विश्वास छ कि सन् २०३० सम्ममा स्मार्टफोन अब सान्दर्भिक हुनेछैनन्। तर, स्मार्टफोनको अस्तित्व भने अन्त्य हुने छैन। बरु मानिसहरूले यसलाई अर्को रूपमा प्रयोग गर्न थाल्छन्।
उदाहरणका लागि मानिसहरूले स्मार्टफोनका सबै सुविधाहरू चश्मा वा स्मार्टवाचमा पाउनेछन्। डाभोसमा आयोजित वर्ल्ड इकोनोमिक फोरमको सम्मेलनमा नोकियाका सीईओले सिक्सजी नआएसम्म हामीले प्रयोग गरिरहेका स्मार्टफोनहरू सबैभन्दा बढी प्रयोग हुने इन्टरफेस नहुने बताए। यीमध्ये धेरै चीजहरू सीधै हाम्रो शरीरमा आउन थाल्छन्। उनले कुन टेक्नोलोजीको कुरा गर्दैछन् भन्ने खुलाएनन् तर धेरै कम्पनीले साइबोर्ग र ब्रेन कम्प्युटर जस्ता प्रविधिमा काम गरिरहेका छन्। केही समयदेखि धेरै कम्पनीहरूले यस्ता सुविधाहरूमा काम गरिरहेका छन्। भविष्यमा, चिप्स र अन्य प्रविधिहरू मानिसहरूको शरीरमा फिट गर्न सकिन्छ। अहिलेसम्म धेरै हलिउड चलचित्रमा मात्र यस्तो भएको देखिएको छ। साइबोर्ग शब्दको जन्मले भविष्यको यो प्रविधिलाई संकेत गर्छ। साइबोर्ग अर्थात् साइबरनेटिक अर्गनिज्म व्यक्तिको क्षमता वृद्धि गर्न प्रयोग गरिनेछ। उनको शरीरको अंग कुनै पनि मेसिनले प्रतिस्थापन गर्न सकिन्छ।
यदि सबै कुरा योजनाअनुसार चल्यो भने, यो सम्भव छ कि सिक्सजी सिम कार्ड जनताको शरीरमा एकीकृत हुनुपर्छ। सन् २०३० सम्ममा स्मार्टफोनको अन्त्य नहुने भए पनि जनसंख्याको लागि यसलाई प्रयोग गर्ने तरिका भने परिवर्तन भइसकेको छ। एलोन मस्कको न्युरालिंक एउटा यस्तो कम्पनी हो, जसले ब्रेन कम्प्युटर जस्ता भविष्यको प्रविधिमा काम गरिरहेको छ। पछिल्लो समय यसको एउटा उदाहरण पनि देखिएको छ। गत वर्ष अप्रेलमा मस्कले भिडियो जारी गरे र यसको डेमो देखाए। यसमा पुरुष म्याकाक (अफ्रिकी लङ्गुर) को मस्तिष्कमा चिप प्रत्यारोपण गरिएको थियो र त्यसको सहायताले उसले माइन्ड पोङ खेलेको थियो। वास्तवमा लङ्गुरको आँखामा उसले जोइस्टिकको सहाराले पोङ खेलिरहेको थियो तर त्यतिबेला जोइस्टिक अनप्लग भएको थियो। अर्थात् लङ्गुरले दिमागको सहाराले मात्र खेल खेलिरहेको थियो।
About Author
