एक समय थियो

जब यो ह्रदयभित्र

आत्मीयताको वास थियो।

केही दिन भयो

ऊ हराएकी छिन्

त्यसैले निक्कै भो उसलाई नदेखेको।

अब त उसको

अनुहार पनि बिर्सन थालिसकेँ।

त्यो समय थियो

जब म बिहान खबर कागज पढ़्थेँ

ऊ सधैँ उदासझैँ हुन्थी।

बाटोमा ससाना

भिखारी नानीहरूलाई देख्दा

ऊ बिचलित हुन्थी।

उसले केही दिन अघि

सम्झाउथिइन् मलाई

घुस दिनु हुन्न

लिनु हुन्न भन्थिइन् सधैँ।

बात बातमा- केही गर्नुपर्छ

यो समाजको लागि

भनिरहन्थिइन्।

तर आज मभित्र

नयाँ जमानाको तौर तरिका

ढोङ, स्वार्थ, झूठ, धोका

यति अधिक भरिएको छ कि

अब त त्यो ह्रदयभित्रको

आत्मीयतालाई भुल्न थालिसकेकी छु।

ऊ यहाँबाट यसरी गइन्

जसरी उसको यहाँ कुनै स्थान नै छैन

केवल उसको याद

मात्र त आउँछ बस् कहिले कहिले।

(लेखिका भारतीय नेपाली साहित्यको संसारमा सुपरिचित महिला कवि एवं गजलकार हुनुहुन्छ)